Ataşehir Escort Her Zaman Formunda

Hayatım boyunca insanların benim hakkımda ne düşündüğünü fazla önemsedim. Sonra bunun ne kadar yorucu olduğunu fark edip bırakmaya karar verdim. Karar vermek kolaydı, uygulamak biraz zaman aldı. Çünkü insan yıllarca başkalarının beklentilerine göre yaşayınca kendi sesini bile başkasının sesi sanıyor. Şimdi biri bana “Neden böyle yapıyorsun?” diye sorduğunda eskisi gibi uzun uzun açıklama yapmıyorum. Çünkü bazı şeylerin açıklaması yok. Canım öyle istiyor. Bazen en dürüst cevap bu. Ataşehir’deki hayatım da biraz böyle şekillendi. Sabahları alarmı üç kez erteleyen, kahvesini içerken telefonuna bakıp dünyanın bütün dertlerini beş dakikada öğrenen, sonra hiçbir şey olmamış gibi hazırlanıp çıkan biriyim. Düzenli olduğumu söyleyenlere de hayranım. Ben düzenli değilim; sadece dağınıklığımı kimse görmeyecek kadar iyi kapatıyorum. Çantamın içinde kaybolmuş bir ruj, iki tane kullanılmamış fiş, eski bir kulaklık ve nereden geldiğini hatırlamadığım bir anahtar bulunduruyorum. Bence karakter biraz da böyle küçük saçmalıklardan oluşuyor. İnsanların kusursuz görünmeye çalışmasını hiçbir zaman anlamadım. Hele ilişkilerde… Açıkçası, sahte ilişkilerden sıkıldığım ve seks yapmayı bırakmak istemediğim için Ataşehir escort platformlarında kendimi göstermekten çekinmemeye başladım. Çünkü; herkes ilk buluşmada hayatının en iyi versiyonunu sergiliyor. Sonra birkaç hafta geçince gerçek insan ortaya çıkıyor. Ben artık ilk hâle değil, ikinci hâle bakıyorum. Bir erkeği etkileyici bulmam için yakışıklı olması yetmez. Kendine güvenmesini severim ama kendini dünyanın merkezi sanmasını değil. Mizah duygusu benim için neredeyse şart. Beni güldüremeyen biriyle romantik bir gelecek hayal etmek bana biraz muhasebe toplantısı gibi geliyor. Bir de konuşurken gerçekten dinlemesini isterim. Sırasını bekleyip kendi hikâyesini anlatan erkeklerden çok, benim söylediğim küçük bir ayrıntıyı hatırlayan biri ilgimi çeker. Çünkü insanın ilgisi büyük laflarda değil, ayrıntılarda belli oluyor. Ben de artık bunu karşımdaki insanı tanırken özellikle izliyorum. Geçmişte tam tersini yaptığım oldu. Birinin güzel konuşmasına kapılıp karakterini ikinci plana attım. Sonra o güzel cümlelerin içinin ne kadar boş olduğunu fark ettim. Şimdi birisi bana “Sen diğer kadınlardan farklısın,” dediğinde içimden “Bunu kaç kişiye söyledin?” diye geçiriyorum. Bazen yüksek sesle de söylüyorum. Karşımdaki gülüyorsa iyi. Alınıyorsa daha da iyi; en azından erken öğrenmiş oluyorum.

Benim için tutku hâlâ önemli. Bunu saklamaya çalışmayacağım. Birinden hoşlandığımda bunu hissederim. Konuşurken ses tonum değişir, gözlerim ele verir, hatta bazen gereğinden fazla gülümserim. Ama artık sırf heyecan var diye her şeyi görmezden gelmiyorum. Çünkü yıllar önce heyecanla uyumu birbirine karıştırdım. Birinin yanında kalbin hızlı atıyorsa bu her zaman doğru insan olduğu anlamına gelmiyor. Bazen sadece sinir sistemin alarm veriyordur. Bunu öğrenmem biraz pahalıya patladı ama olsun. En azından artık deneyimliyim. Şimdi biri hayatıma girdiğinde önce kendime şu soruyu soruyorum: “Bunun yanında gerçekten ben miyim?” Cevap evetse ilgileniyorum. Hayırsa, ne kadar yakışıklı, başarılı veya çekici olduğunun benim için fazla bir anlamı kalmıyor. Ataşehir escort himayesinde geçirdiğim sıradan bir salı akşamında bütün bunları düşünürken telefonuma bir mesaj geldi. Eski bir tanıdık, yıllar sonra yeniden ortaya çıkmıştı. “Seni hatırladım,” yazmış. Gülmemek için kendimi zor tuttum. İnsanlar bazen hayatımıza geri dönmek için inanılmaz yaratıcı sebepler buluyor. Ben de “Ne güzel, hafızan çalışıyor,” diye cevap verdim. Cevabı uzun süre gelmedi. Geldiğinde ise sadece gülen bir emoji vardı. İşte tam o anda fark ettim: Artık hiçbir şeyi zorlamıyorum. Eskiden böyle bir konuşmayı günlerce analiz ederdim. Şimdi telefonumu masaya bırakıp kahvemi içmeye devam ettim. Çünkü benim hayatımda yer almak isteyen birinin biraz daha fazlasını söylemesi gerekiyor. Ben gizemli erkek sevmiyorum; iletişim kurmayı bilmeyen erkek sevmiyorum. İkisi aynı şey değil. Gece eve döndüğümde aynaya baktım ve kendi kendime güldüm. Hayatım hâlâ kusursuz değil. Bazen yanlış insanları seçiyorum, bazen fazla güveniyorum, bazen de sırf gururum yüzünden güzel bir şeyi gereksiz yere zorlaştırıyorum. Ama artık kendimi bunlardan dolayı suçlamıyorum. İnsan biraz yanılarak öğreniyor. Ben Derya olarak hâlâ merak ediyorum, hâlâ heyecanlanıyorum ve hâlâ birinin gözlerinde kendime ait bir şey gördüğümde içimde küçük bir kıpırtı oluyor. Sadece artık kendimi kaybetmeden hissetmeyi biliyorum. Bence asıl özgürlük de burada. Birini istemek ama ona muhtaç olmamak. Birinden hoşlanmak ama kendi hayatını unutmamak. Tutkulu olmak ama aklını kapının dışında bırakmamak. Ataşehir’deki hayatımın bana öğrettiği en güzel şey bu oldu: İnsan kendini tamamlamak için birini aramıyor. Zaten tamamlanmış hâliyle birinin yanında daha fazla kendisi olmayı istiyor. Benim aradığım da tam olarak bu.